Lars

Engineer

“Bij Devoteq werk je in een jong en informeel team waar je aan totaal verschillende projecten werkt, van lektestmachines tot voetbaltafels. Die variatie maakt het werk leuk en leerzaam, omdat je nooit vastzit in één taak en echt van A tot Z meedenkt. De sfeer is open en gezellig, maar iedereen werkt serieus aan kwaliteit wanneer het nodig is. Je krijgt veel verantwoordelijkheid, ook als starter, soms werk je zelfs verder aan je eigen afstudeerproject. Daardoor voelt Devoteq als een plek waar je kunt groeien én echt impact hebt op wat je ontwerpt.”

Expertise

  • Machineontwerp & prototyping
  • Mechanische en besturingstechnische engineering
  • Communicatie & specificatiebeheer
  • Projectmatig werken van concept tot productie
  • Werken aan diverse en innovatieve projecten

Wat is je werkervaring voor Devoteq?

Voor mijn HBO heb ik heb de MBO gedaan en daar had ik vier stages. Vooral de laatste was wel serieus. In mijn geval moest ik een deel van een machine ontwerpen. En toen heb ik bij dat bedrijf ook in de zomers gewerkt. Dat was bij Domas, een machinebouwer in Hem, vlak bij Hoorn.

Waarom ben je voor Devoteq komen werken?

Ik had een account aangemaakt op zo’n site als Stagemarkt. Toen hadden ze me gebeld. Eerst zei ik dat ik niet echt op zoek was. Ze vroegen hoe ver ik wilde reizen — ik zei drie kwartier max. Devoteq was vijftig minuten, dus dat vond ik te ver. Maar zij zeiden: “We raden het echt aan.” Toen ben ik toch op gesprek gegaan. Meteen bij het eerste gesprek dacht ik: leuke sfeer, gesprek met Lucas was goed, projecten spraken me aan. Uiteindelijk ben ik gebleven — ik werk nu aan hetzelfde project als tijdens m’n afstuderen.

Welk project vind je het leukst waar je aan hebt gewerkt?

Mijn afstudeerproject. Samen met Oxipack maken we een lektestmachine voor verpakkingen. Toen ik begon stond er nog niks. De machine die ik toen heb ontworpen was ze zo goed bevallen, dat ze er nu echt een order van hebben gemaakt. Dat is wel echt de droom als afstudeerder: dat je én blijft én dat je project ook een order wordt. De klant wilde één machine die “alles” kon — maar hoe breed is dat? Groot, klein, plastic, papier? Dat duurde lang voordat dat duidelijk was. En nog steeds zijn er momenten dat we het niet precies weten. Dan moeten we echt duidelijkheid proberen te krijgen. Mechanisch is het niet super ingewikkeld, maar besturingstechnisch wel. De grootste uitdaging is dus echt in communicatie en specificatie.

Wanneer je Devoteq zou aanbevelen aan iemand, hoe zou je dat doen?

Ik zou kijken of iemand bij het bedrijf past. Als ik denk “dat is iemand die hier goed in het team past”, dan zeg ik het ook. Ik werk er niet voor niets: het is leuk werk, veel variatie, en leuke collega’s. Voor klanten maken we unieke oplossingen, geen standaardspul. We denken van A tot Z mee. De diversiteit aan projecten en collega’s. Het is een jong team. Je werkt hier aan van alles: van voetbaltafels tot lektestmachines. Geen dag is hetzelfde. In andere bedrijven zit je vaker vast in één taak. Heel informeel. Jong team. Iedereen kent elkaar. Bijvoorbeeld het gesprek dat we net in de kantine hadden. Het is gezellig, maar daarna gaat iedereen weer serieus aan het werk. Dat werkt gewoon goed.

Hoe ziet een werkdag bij Devoteq eruit?

Als ik bij Devoteq werk, begin ik vroeg. Vaak zit ik gewoon achter de pc en werk ik aan tekeningen. Soms bouwen we een prototype in de loods, soms zit ik bij de klant op locatie. En ik werk ook regelmatig thuis — dan is het exact hetzelfde, maar dan met koffie uit je eigen keuken.

Wat doe je graag in je vrije tijd?

Ik heb thuis een 3D-printer waar ik vroeger veel mee deed. Nu heb ik daar minder tijd voor. Ik luister veel podcasts en kijk YouTube-video’s over natuurkunde en het universum. En ik ben nu weer bezig met DJ’en. Elke vrije minuut gaat daarin. Ik wil binnenkort in wat tentjes gaan draaien.

Wat heb je gestudeerd?

MBO en HBO Werktuigbouwkunde – ROC Horizon College (Hoorn) & Hogeschool Inholland (Alkmaar). Mijn vader zit in de techniek. Op het vmbo moest je een profiel kiezen. Ik twijfelde tussen koken en techniek, maar m’n vader zei: “We gaan niet de keuken in.” Zo werd het metaaltechniek. Toen kwam ik erachter dat ik mezelf niet in de werkplaats zag staan, en werd engineering de logische stap. Na MBO dacht ik: als ik toch doorga, dan haal ik ook m’n HBO. Ik deed de minor Industriële Automatisering. Dat past goed bij wat ik nu doe. Het alternatief was Energietechniek, maar dat sprak me niet aan.